I przyszedł maj... piękny słoneczny maj. To wtedy moje szczęście przyćmiewało wszystko inne. Wiedziałam ze już za chwilę juz za parę godzin znów Cię zobaczę. Ubrałam się ładnie - wysokie obasy, krótka spódniczka i seksowna bielizna - to wszystko dla Ciebie... Cały czas byłam Ci wierna przez te 7 miesięcy i 20 dni od naszego rozstania. Przyjechałam na lotnisko z twoimi rodzicami. Bardzo zmarzłam bo czekałam na Ciebie jakieś 4 godziny na zimnym lotnisku, ale nie przeszkadzało mi to. Aż o 4 rano zobaczyłam samolot. Modliłam się aby wylądował cało - to była ostatnia rzecz jaka dzieliła mnie od Ciebie. Aż wreszcie po kilkunastu minutach napięcia usłyszałam charakterystyczną orkiestrę defilady Wojska Polskiego. Nie zobaczyłam Cię od razu w tym zwartym szyku a dopiero po chwili gdy kolumna żołnierzy przemaszerowała tuż przedemną. To byłeś Ty. Uśmiechnięty od ucha do ucha, szczęśliwy jak nigdy, że widzisz nas wszystkich razem machających do Ciebie. Zrobiłeś piękny prezent mamie wracając właśnie 26 maja, cały i zdrowy. Gdy defilada ginęła nam z oczu za murami jakiegos wojskowego budynku, pobiegliśmy za nią. Teraz już byłeś wolny. Cała się zatrzęsłam gdy stanęłam z tobą twarzą w twarz po czym rzuciłam Ci się na szyję. To było prawdziwe szaleństwo. Wyściskaliśmy Cię wszyscy dokładnie. Teraz juz wiedziałam, że jesteś mój i tylko mój i nie ma takiej siły jaka mogłaby nas rozdzielić.

Kocham Cię...

Już tak niewiele i się spotkamy, jeszcze tylko troszeczkę, parę dni no może tygodni i będziesz mój. Długo czekałam, byłam cierpliwa ale teraz może nareszcie moje marzenie się spełni. Szczeście przy Tobie, wspólne poranki i patrzenie sobie w oczy. Kochamy się mimo tych wszystkich wad, mimo tego, że nie widziałam Twojej twarzy już 7 miesięcy... Żyję wspomnieniami i nadzieją, już niedługo sen się ziści i wrócisz do mnie. Kocham Cię, jesteś jedyną gwiazdą na granatowym niebie mojego życia, świecisz tak mocno że przyćmiewasz wszystko inne... Wiem że teraz, po tej ciężkiej próbie nic nas nie rozdzieli... liczę na to...

Odniosłam porażkę już chyba w każdej dziedzinie życia i powiem szczerze że mam tego dość. Kiedy to się skończy? Mam wrażenie, moje okrutne życie, że chyba nigdy... Pozostaje tylko czekać i trwać, czekać i przetrwać...

W ten sposób życie ucieka mi przez palce jakby jakiś wampir wyssał ze mne całą zyciową moc. Już nie mam siły, moje zmysły, moja dusza, moje ciało - to wszystko odmawia mi posłuszeństwa. Pozostaje mi tylko położyć się i zamknąć oczy i spać do czasu kiedy wrócisz do mnie kochanie z dalekiej podróży a wszystko inne jakos samo przez ten cały czas sie ułoży. I będzie idealnie... Ale to przyszłość i zwiewne marzenie, a co ja mam robic teraz? Co czynić by przetrwać? Brakuje mi już sił do walki z życiem, które mimo wszystko tak kocham. Więc na razie zamykam po prostu oczy...

Już za dużo tego wszystkiego. Nieszcześcia chodzą stadami. Chyba nie dam rady z tym wszystkim. W końcu i moje akumulatory ulegają wyczerpaniu. A myślałam, że jestem taka silna. Wszystko wydaje sie złudne. Zwykle mam tyle wiary, tyle chęci by walczyć z życiem, by brać je pod włos ale chyba nie tym razem. Staram się być pozytywnie nastawiona do świata, do życia i znajdować pozytywne strony nawet w sytuacjach beznadziejnych. Teraz mam już po prostu dość. No bo ileż można? Nie chcę, bardzo nie chcę zawieźdź szczególnie samej siebie, ale może kiedyś to nastąpi? Człowiek jest tylko człowiekiem a słabość to nieodłączny ludzki towarzysz. Będę próbować - muszę walczyć. Być może przegram bitwę ale kiedyś przecież muszę wygrać wojnę bo innej opcji nie ma. Być może świata nie zmienię ale będę przynajmniej próbować i bronić swoich racji i celów.

Jedyne czego teraz pragnę to miękkie łóżko, spokój ducha i sen do południa, a mimo to stawiam przed sobą kolejny kubek mocnej kawy... To będzie długa noc ale może kiedyś wybudzę się z tego długiego i niezbyt miłego snu. A więc do boju!

Mój żołnierzu... W moich snach przychodzę do Ciebie...:

"Tego razu przychodzę obrażona, bo się pokłóciliśmy. Jednak Ty chciałeś
porozmawiac ze mną - więc jestem. Mam na sobie sukienkę mini - specjalnie
taką założyłam żeby Cię podrażnić, a włosy uczesane w koka. Staję przed Tobą i
mówię, że jadę właśnie na egzamin i nie mam czasu więc szybko powiedz co
chciałeś... Ty podchodisz do mnie i gładzisz mnie ręką po buzi, a ja patrzę na
ciebie ostrym wzrokiem. Mówisz coś na temat naszej kłótni, a potem pytasz dlaczego
się tak ubrałam? Odpowiadam, że dlatego bo jadę na egzamin ustny i muszę ładnie
wyglądać.

Ty robisz się zazdrosny - widzę to w Twoich oczach. Ale nie spuszczam wzroku
Tylko patrzę wyzywająco w Twoje oczy, jakbym wyzywała Cię na pojedynek.
Napięcie rośnie a Ty nagle łapiesz mnie w pół i zaczynasz namiętnie całować w
usta.

Z początku prubóję Cię odepchnąć, gdyż ciągle jestem na ciebie zła, ale
szybko Ci ulegam i obejmuję Cię. Zaczynasz gładzić mnie po ramionach, Twoje
ręce zjeżdżają po moich plecach w dół i łapiesz mnie za pośladki. Ciągle się
całujemy a potem ty zaczynasz całować mnie po szyi. Chciałbyś zejść niżej ale
ta sukienka ma zabudowaną górę więc nie możesz. Zamiast tego wkładasz mi ręce
pod sukienkę, kładziesz mi je na udach i na pośladkach i delikatnie mnie
pieścisz wewnątrz ud. Ja zdejmuję Ci koszulę, rozpinam ją szybko i zdzieram z
Ciebie. Łapczywie całuję cię w usta a potem po klacie

i niżej, i nizej...

I zachłannie rozpinam ci pasek u spodni a potem rozporek i wyciągam go...

A potem przyklękam i zaczynam go łapczywie pieścić ustami. On jest tak duży i
twardy, że świetnie mi się przesuwa po nim ustami, aż nie mogę się oderwać...
Ale Ty już nie możesz wytrzymać tak bardzo masz na mnie ochotę, więc podnosisz
mnie do góry i odwracasz zginając mnie w pół. Odchylasz mi majteczki i szybko
we mnie wchodzisz.

Kładziesz mi ręce na piersiach, potem dajesz mi małe klapsy w pupę i namiętnie
i gorąco się kochamy. A ja jęczę coraz głośniej i głośniej...

Nagle wstaję, odpycham Cię i popycham na łóżko. Szybko zdejmuję sukienkę i
dosiadam cię na jeźdźca a ty patrzysz jak skaczą mi piersi. Dotykasz ich i
całujesz a ja przyśpieszam. Jest nam tak dobrze a ja zrobiłam sie cała mokra.

Coraz mocniej i intensywniej się kochamy, w końcu nie wytrzymujesz a ja
przytrzymuję Cię udami i kończysz we mnie... Czujemy sie wspaniale. Kładę się
na Tobie i tak zasypiamy wtuleni. Już nic nie jest ważne tylko my..."

Kiedy wczoraj wieczorem leżałam wtulona w poduszkę wyobrażałam sobie, że leżę na Twoim ramieniu wtulona w Twoją klate. I obejmuję Cię rączką a ty obejmujesz mnie ramieniem. Tak leżymy wtuleni i słyszę bicie Twojego serca... Było mi dobrze kiedy pomyślałam, że tak właśnie jest...

Obiecałeś że zadzwonisz. Czekałam cały dzień a telefon wciąż milczy. Wciąż czekam... Wciąż milczy...

I znów  kolejna cyferka podskoczyła w górę... Szkoda tylko że nie ta na koncie... Człowiek coraz starszy... No ale bez przesady przecież nie narzekam... To tylko daje do myślenia jak ten czas szybko leci i człowiek nawet nie wie jak minęło te parę lat... To niesamowite bo pamięta się jeszcze zabawy w piaskownicy a już niedługo być może własne dziecko będzie się bawiło w piasku. No może jeszcze nie teraz ale skoro ten czas tak szybko leci  to już względnie niedługo. A niech lata lecą i żebym była szczęśliwa a obok mnie ludzie których kocham i nic więcej mi nie potrzeba, wtedy czas nie ma znaczenia bo liczy się coś zupełnie innego - serce!